هی بیخبر از جوانه های فردا!

 

 

پرسیده بود چرا این را کشیده ام؟از بین هشت تا تصویر این یکی نظرش رو جلب کرده بود…خوشش آمده بود،می گفت درهم و شلوغ شده اند.خب حکایت این روزهای من و ماست لابد نباید هم غیر از این باشه…جواب ندادم، اینجا می نویسم که بخواند:

 این تصویر تمام فرشتگان سبزی است که در خاک ایران خوابیده اند.لاله های سرنگون را در میان سینه اش گذاشتم که نشان ایران باشد و تا همیشه،  برای بیگناهیشان اشک بریزند …راستی لاله های سرنگون چند صد سال است که اینجور سرافکنده و گریان در خاک سرزمین من می رویند؟چند هزارسال شاید؟؟…

بی خبرند که دستهای سبز را در خاک کرده اند …بی خبر از جوانه های فردا؛یعنی چه همه بیخبر!چه همه…