کتابخونی و اینا

وقتی که نثر، نثر بهنود باشد  من هم کتاب تاریخی خوان از آب درمی آیم لابد…یعنی آنچنان راوی دلپذیری ست مسعود بهنود که گاهی وقتها می گویم کاش همه ی خبرها و همه ی روایتها و همه ی اتفاقات را او روایت می کرد. همه ی اینها را گفتم که خواندن کتاب “امینه” را توصیه کنم و یا در لذت تعریف شمایی که خوانده اید شریک شوم و هیجان مرورش را تقسیم کنیم.

پی نوشت: انقدر هی محاوره ای نوشتم و هی خود مرد/زن هنرمندم خوندم و بقیه هم برام دست زدن دیگه مثل آدم نوشتن از یادم رفته، می خوام مودبانه تر بنویسم همچین. این متن بالا مودبانه بود گرفتید که؟ :دی